Reformy w Turcji

PRZYCZYNY NIEPOWODZEŃ PIERWSZYCH REFORM

Ta bezsprzecznie śmiała próba wejścia na drogę reform nie mogła być ukoronowana powodzeniem. Światlejsi działacze tureccy widzieli w reformach w krajach europejskich tylko ich skutki, nie rozumieli, że muszą one wynikać z odpowiednich przemian bazy społeczno-gospodarczej. Tej bazy wówczas w Turcji brakło. Baza społeczna reform Selima III była niezwykle wąska: nieco światlejszej warstwy urzędniczej, ulemów i trochę sympatyzujących z reformami feudałów na prowincji. Zresztą i podstawa działań ludzi, którzy popierali Selima HI, była nieraz sprzeczna: zdarzało się, że motorem ich postępowania było nie tyle zrozumienie potrzeb reform, ile rywalizacja z innymi feudałami. I tak Tersenikhoglu poparł Selima w jego walce przeciw Pazvandoglu, ale stawił opór, gdy w Rumelii miano wprowadzić reformy. Wszyscy oni bali się utraty władzy, lękali się centralizmu sułtańskiego. Żadnych reform strukturalnych Selim ID nie przeprowadził, zostawił wszystko bez zmiany, starając się tylko pewne rzeczy uporządkować i usprawnić. Burżuazja, która w Europie była podstawą zarówno reform absolutyzmu oświeconego, jak i rewolucji burżuazyjnych, nie mogła stanowić oparcia czy podstawy do przeprowadzenia reform, bo była w większości nieturecka, żyła innym życiem, miała już własne aspiracje narodowe. Sytuacji ekonomicznej Selim III naprawić nic mógł, trudności finansowe pozostały te same, zwiększone podatki spadały swym brzemieniem głównie na rzemieślników i chłopów. Bramka Sms Era

Współpraca

• System WMS